Χρήστος Θηβαίος ~ Κλωστές τα μαλλιά σου. Μουσική - Βασίλης Δημητρίου Στίχοι - Μάνος Ελευθερίου

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Αξιότιμα μέλη,

σας καλούμε να συγκεντρωθούμε και να απαιτήσουμε ενωμένοι το αναφαίρετο και αυτονόητο δικαίωμα πρόσβασης των παιδιών μας σε δημόσια , δωρεάν ΥΓΕΙΑ,
την Παρασκευή 13/12/2013 έξω από το διοικητήριο του Νοσοκομείου μας στη 1μ.μ.

Η παιδιατρική κλινική του νοσοκομείου μας υπολειτουργεί.

Όπως έχετε πολλοί από σας διαπιστώσει, μετά τις 3μ.μ. καθώς και στις γιορτές και τα σαββατοκύριακα η κλινική παραμένει κλειστή και τα παιδιά μας μεταφέρονται σε Γρεβενά, Κοζάνη, Θες/νίκη .

Απαιτούμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

την κανονική λειτουργία της παιδιατρικής ειδικά , αλλά και του νοσοκομείου μας γενικότερα. Ο καιρός ήδη άρχισε να αγριεύει. Ο χειμώνας στα μέρη μας είναι βαρύς και δύσκολος. Βρέφη, νεογέννητα, μικρά παιδιά αναγκάζονται να μεταφέρονται αλλού, με ένα τεράστιο ψυχικό αλλά και οικονομικό κόστος!
Πριν είναι πολύ αργά, διεκδικούμε αυτά που μας ανήκουν τόσο ως πολίτες που πληρώνουμε δυσανάλογους φόρους, όσο και ως άνθρωποι με δικαιώματα, ευαισθητοποιημένοι και αλληλέγγυοι σε κοινωνικά προβλήματα.
Ο ακριτικός και ορεινός νομός μας δέχτηκε και ανέχτηκε πολλά!!!
Όμως κάποια πράγματα είναι αδιαπραγμάτευτα. Δεν θα δεχτούμε άλλες εκπτώσεις στην ΥΓΕΙΑ και την ΠΑΙΔΕΙΑ του τόπου και των παιδιών μας.
Είναι το μέλλον μας, τα όνειρα μας, η ελπίδα μας .
Δε θα τους αφήσουμε να τα καταστρέψουν όλα!!!!

Φορείς που συμμετέχουν:
· Ι.Μ. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ ΔΗΜΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ ΔΗΜΟΥ ΟΡΕΣΤΙΔΟΣ
· ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ/ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΝΕΣΤΟΡΙΟΥ
· ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ/ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΝΕΣΤΟΡΙΟΥ
· ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ/ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ » » ΔΙΠΟΤΑΜΙΑΣ
· ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΡΙΤΕΚΩΝ Ν. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ Ν. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΕΝΩΣΗ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ Δ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
- ΕΝΩΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΑΛΗΛΩΝ Ν.ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΟΡΙΑΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ν.ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΕΝΩΣΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ Ν.ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΓΟΥΝΕΡΓΑΤΩΝ
· ΕΝΩΣΗ ΞΕΝΟΔΟΧΩΝ Ν. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ Δ. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
- ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΕΛΜΕ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
· ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Έκθεση Φωτογραφίας

 Η Φωτογραφική Λέσχη Καστοριάς, του Πολιτιστικού Συλλόγου “Αθανάσιος Χριστόπουλος”

σας προσκαλεί στην Έκθεση Φωτογραφίας των μελών της, 

με θέμα: “Χειμωνιάτικες ματιές…” 

από τις 7 έως τις 15 Δεκεμβρίου 2013 στο Αρχοντικό Βέργουλα.

Ωρες Λειτουργίας Εκθεσης : 18:00 – 22:00 καθημερινά.

Η εκδήλωση του ΣΦΚ για τον ποιητή Κ.Π.Καβάφη (ρεπορτάζ: Ελένη Ψωμαδάκη)

Έτος Καβάφη έχει χαρακτηριστεί το 2013. Με αφορμή το γεγονός, ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Καστοριάς, πραγματοποίησε την Κυριακή 1η Δεκεμβρίου στο Δημαρχείο, μια εκδήλωση αφιερωμένη στον ποιητή.

Ομιλητής ήταν, ο επίκουρος καθηγητής νεοελληνικής λογοτεχνίας του τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ, Λάμπρος Βαρελάς, ο οποίος ανέπτυξε το  θέμα: «ο Κ. Π. Καβάφης στο μεταίχμιο πολιτισμών και  θρησκειών».

Ο κ. Βαρελάς έδωσε ιδιαίτερη  βαρύτητα στο  ενδιαφέρον που δείχνει ο Καβάφης στα ιστορικά του ποιήματα για τη μεταβατική περίοδο των πρώτων μεταχριστιανικών αιώνων.

«Ο Καβάφης εστιάζει στα ποιήματά του  σ’ αυτή τη μεταβατική περίοδο από το πέρασμα από τον ειδωλολατρικό κόσμο, τον αρχαίο κόσμο, ως την πλήρη κατίσχυση του χριστιανισμού ως τους πρώτους αιώνες του Βυζαντίου. Γιατί επιμένει ο Καβάφης σ΄αυτή τη μεταβατική περίοδο;

Το ένα  ζήτημα είναι σίγουρα γιατί τον ενδιαφέρει πολύ η ιστορία και οπωσδήποτε τον ενδιαφέρει η περίοδος που δείχνει τις καταβολές της περιοχής στην οποία ζει και μεγαλώνει, την Αλεξάνδρεια, αλλά απ΄ότι φαίνεται δεν είναι μόνο αυτό, γιατί όλες αυτές οι μεταβατικές περίοδοι όπου το παλιό συνυπάρχει με το καινούργιο,  γεννάνε πολλές δραματικές συγκρούσεις. Οι άνθρωποι έρχονται σε δύσκολη θέση. Ο Καβάφης, είναι ο ποιητής ο οποίος δουλεύει πάνω στις δραματικές συγκρούσεις και τα ποιήματά του τις  αναδεικνύουν αυτές και  δεν τις καλύπτουν, δεν τις απορροφούν, όπως κάνει για παράδειγμα ο Σικελιανός», υπογράμμισε ο ομιλητής ο οποίος  διάβασε και  αποσπάσματα από ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη.

Ο πρόεδρος του  Συνδέσμου Φιλολόγων Καστοριάς  Αλέξανδρος Μακρίδης, στον χαιρετισμό που απηύθυνε αναφέρθηκε έμμεσα στην κρίση που περνάει η χώρα μας κάνοντας παράλληλα αναφορά σε  στίχους του Καβάφη, οι οποίοι σήμερα είναι πιο επίκαιροι παρά ποτέ:

«Αν ο καθένας μας ταξιδεύει προς τη  δικιά του Ιθάκη είναι απαραίτητο σήμερα να μην υιοθετήσουμε τη  στάση των Τρώων από το ποίημα του Καβάφη: «αλλά όταν η μεγάλη κρίσις έλθει, η τόλμη και η απόφασις μας χάνονται ̇̇ ταράττεται  η ψυχή μας, παραλύει κι ολόγυρα απ΄τα τείχη τρέχουμε ζητώντας να  γλυτώσουμε με τη  φυγή ... Αλλ΄ αντίθετα, να αναδείξουμε τον ελληνικό καινούργιο κόσμο τον μέγα μέσα από μια στάση ζωής γεμάτη παρρησία και αποφασιστικότητα, γιατί έφτασε  πια η στιγμή που όπως τονίζει ο ίδιος ο ποιητής σε μερικούς  ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι να πουν».

Η βραδιά έκλεισε με μελοποιημένα ποιήματα του αλεξανδρινού ποιητή, τα οποία απέδωσαν οι μαθητές του ΓΕΛ Άργους Ορεστικού Ιωάννα Γιαννοπούλου (τραγούδι) και Θεμιστοκλής Χατζής (κιθάρα).

Ελένη Ψωμαδάκη 

Εφημερίδα ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

 "Απολείπειν ο θεός Αντώνιον" (1911), Απαγγελία: Έλλη Λαμπέτη (Επιμέλεια: Διονυσία Νημά)

Παρουσίαση και βιογραφικά στοιχεία Κ.Π.Καβάφη (Επιμέλεια: Στέλλα Μπίλιου)

Κ.Π.Καβαφης: Βιογραφικό και ποίηση from Dionysia Nima

ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΗΣ ΑΓΕΛΛΙΚΗΣ

Καί κείνη την στιγμή δάκρυσα 

Ο κ. Βαγγέλης Αυγουλάς, φοιτητής Νομικής, γράφει την εμπειρία του ως τυφλού:

«Στις 7 Ιανουαρίου, του Αϊ-Γιάννη, είχα πάει και εγώ σε μια γιορτή να πω τα "χρόνια πολλά" σε έναν εξάδελφό μου. Κάποια στιγμή η πόρτα χτύπησε άλλη μία φορά, τα βλέμματα των καλεσμένων που κάθονταν στο σαλόνι στράφηκαν προς τα εκεί και εγώ, εκ γενετής τυφλός, περίμενα να ξεδιαλύνω τις φωνές των νέων επισκεπτών, να καταλάβω ποιοι είναι, αν τους ξέρω ή όχι, αν σε λίγο θα συστηθώ ή θα χαιρετήσω φίλους. Δεν πρόλαβα να... αποκωδικοποιήσω το πρώτο άκουσμα, γιατί ένα απαλό άγγιγμα στο αριστερό μπράτσο με έκανε όπως καθόμουν να στραφώ μηχανικά προς τα εκεί και ταυτόχρονα με απλωμένο το δεξί χέρι- αντανακλαστικές κινήσεις όσων βλέπουμε αγγίζοντας- ζήτησα να "δω" ποιος είναι. Τότε ένα παιδικό χέρι σφήνωσε μες στη χούφτα μου, με το αριστερό χέρι πλέον άγγιζα ένα κοριτσάκι- είχε μακριά μαλλιά- περίπου στο ύψος της πολυθρόνας όπου καθόμουν, οι φωνές είχαν γεμίσει το σαλόνι και κατάλαβα, χωρίς αμφιβολία πια, πως ήταν η κόρη δύο φίλων, η Αγγελική, πέντε ετών. Δεν ήξερε λόγω ηλικίας να μου πει "καλή χρονιά", "χρόνια πολλά" και τις λοιπές καθιερωμένες ευχές λόγω εορτών, ήξερε όμως πολύ καλά πώς να με χαιρετήσει, πώς να με κάνει να καταλάβω ποιος ήρθε, πώς να κάνει αμέσως και το δικό μου περίεργο βλέμμα να στραφεί προς την πόρτα!

Είχαν περάσει μόνο λίγα δευτερόλεπτα και εγώ, ακόμη ξαφνιασμένος, άκουσα να μας ζητούν "ο καθένας να πάρει για ένα λεπτό το ποτό του στο χέρι" για να στρωθεί πάνω από το τραπέζι το καλό τραπεζομάντιλο- είχε έρθει η ώρα του φαγητού. Αφήνω το χεράκι της Αγγελικής για να πάρω το ποτήρι αλλά ήδη έχει προλάβει, το κρατά υπομονετικά για ένα λεπτό και μετά το αφήνει πάλι προσεκτικά μπροστά μου, στο σημείο όπου το είχα αφήσει για να το βρίσκω όποτε και όταν θέλω, αν θέλω, εύκολα, άνετα και προ παντός μόνος μου.

Και εκείνη τη στιγμή δάκρυσα! Γιατί δεν ξέρω πόσο ακριβώς καταλάβαινε η Αγγελική τι έκανε, τι ακριβώς ένιωθε και τι της είχαν πει και εξηγήσει οι γονείς της για μένα. Ξέρω όμως πως αυτό που έκανε δεν είναι το ίδιο με τα ακατάλληλα σε κάθε πόλη πεζοδρόμια- όπου αυτά υπάρχουν- για να βγεις ασφαλής από το σπίτι σου, με τα όμορφα λόγια των άεργων που παρουσιάζονται ως αυτόκλητοι προστάτες των αναπήρων μη θέλοντας να καταλάβουν πως δεν τους έχουμε ανάγκη, με τις τεράστιες ελλείψεις υποδομής σε κάθε τομέα αυτού που στη θεωρία λέμε "κράτος πρόνοιας", που υποχρεώνουν τους αναπήρους- στην καλύτερη περίπτωση- να παλεύουν καθημερινά να αποδείξουν πως δεν είμαστε βάρος στην κοινωνία. Και φυσικά, δεν είναι το ίδιο με τη στάση πολλών που όταν βλέπουν κάποιον τυφλό με παρέα ρωτούν τους γύρω του "πώς τον λένε;" σαν να ρωτούν για κάποιο κατοικίδιο που βλέπουν να κάνει τον καθημερινό του περίπατο, ή με τα δέκα λεπτά που περιπλανιόμουν στο Σύνταγμα αποπροσανατολισμένος από τον πολύ κόσμο, τους μικροπωλητές, τα πολλά εμπόδια και τις άλλες αλλαγές για την εορταστική ατμόσφαιρα λόγω Πρωτοχρονιάς, μέχρι να με δει σε εκείνη την "ερημιά" κάποιος και να θελήσει να με βοηθήσει.

Μέχρι χθες έλεγα, "δεν πρόκειται να αλλάξουμε". Από σήμερα λέω, "μπορεί και μπορούμε να αλλάξουμε". Σ΄ ευχαριστώ Αγγελική!».
                                                                                 Εφημερίδα ''ΤΑ ΝΕΑ''

3η ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

5/Θ ΕΙΔΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

& Καστοριά, 26-11-2013

1/θ ΕΙΔΙΚΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, την Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013 και ώρα 10.00 π.μ. το Ειδικό Σχολείο & το Ειδικό Νηπιαγωγείο Καστοριάς θα πραγματοποιήσουν μουσική-αφηγηματική εκδήλωση με το συμπολίτη μας μουσικό, τραγουδιστή και φιλόλογο κ. Αλέξη Γούδα. Σε μια ζεστή ατμόσφαιρα ο Αλέξης Γούδας θα παίξει ζωντανά μουσική, θα τραγουδήσει μαζί με τα παιδιά και θα αφηγηθεί ο ίδιος το παραμύθι του «Ο κ. Χρόνος και οι 12 μήνες». Την εκδήλωση θα παρακολουθήσουν οι μαθητές του Ειδικού Σχολείου και Ειδικού Νηπιαγωγείου παρέα με τους φίλους τους, μαθητές του συστεγαζόμενου 9^ου Δημοτικού Σχ. Καστοριάς , μαζί με γονείς και πολλούς καλεσμένους.

Το εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό

Ο Σύλλογος Γονέων του Ειδικού Σχολείου Καστοριάς

Πρόσκληση σε εκδήλωση του ΣΦΚ

Γιατί η λογοτεχνία κακοπαθαίνει στα σχολεία

 Της ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

Παραμονές της -τόσο καθυστερημένης- έναρξης της ακαδημαϊκής χρονιάς κι ενώ ο αναβρασμός στα ιδρύματα δεν λέει να κοπάσει, το Τμήμα Φιλολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου κατάφερε να οργανώσει ένα τριήμερο επιστημονικό συνέδριο με τίτλο «Η νεοελληνική λογοτεχνία στην κοινωνία και την εκπαίδευση σήμερα», που ολοκληρώνεται το Σάββατο στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, με τη συμμετοχή δεκάδων πανεπιστημιακών - ανάμεσά τους οι Ερη Σταυροπούλου, Τάκης Καγιαλής, Βενετία Αποστολίδου, Μίλτος Πεχλιβάνος, Δώρα Μέντη, Σωτηρία Σταυρακοπούλου, Βρασίδας Καραλής και Παναγιώτης Ροϊλός. 

Τα προγράμματα σπουδών, οι τρόποι διδασκαλίας, ο «λογοτεχνικός κανόνας» όπως περνάει στα ανθολόγια και η ενίσχυση της φιλαναγνωσίας είναι μερικά μόνο από τα ζητήματα που τίθενται επί τάπητος, μαζί με ανακοινώσεις που μεταφέρουν παραδείγματα από την Κύπρο, την Τουρκία, την Αυστραλία καθώς και την εμπειρία από μαθήματα σε ξενόγλωσσους φοιτητές.

 

30% βιβλιοφάγοι

Αλίμονο, το ότι οι Ελληνες μαθητές δεν διατηρούν και τις καλύτερες σχέσεις με τη λογοτεχνία αποτελεί, χρόνια τώρα, κοινό μυστικό. Στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, από σχετική έρευνα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, με την ευθύνη της Χριστίνας Αργυροπούλου, στην οποία συμπληρώθηκαν πάνω από 25.000 ερωτηματολόγια, το ποσοστό των μαθητών Γυμνασίου που ομολόγησαν ότι διαβάζουν λίγο ή καθόλου έφτανε το 75%.

Οπως δήλωναν οι περισσότεροι, μολονότι η διδακτέα λογοτεχνική ύλη ανταποκρίνεται αρκετά στα ενδιαφέροντά τους, σπανίως τους ανοίγει την όρεξη για ν' ανατρέξουν και σ' άλλα έργα των συγγραφέων που ανθολογούνται στα εγχειρίδια.

Στα ερωτηματολόγια, ωστόσο, που είχαν συμπληρωθεί από εκπαιδευτικούς, το ποσοστό εκείνων που δήλωναν ότι δεν διαβάζουν καθόλου ήταν μηδενικό. Μόνο 11 στους 100 παραδέχονταν πως διαβάζουν ελάχιστα, ενώ κατά 30% εμφανίζονταν βιβλιοφάγοι! Είναι ν' απορεί κανείς: αν η λογοτεχνία είναι τόσο σημαντική για τους ίδιους, πώς και δεν καταφέρνουν να την κάνουν ελκυστική για τα παιδιά;

Στη χθεσινή εναρκτήρια συζήτηση του συνεδρίου, η παραπάνω έρευνα δεν μνημονεύτηκε. Ο δοκιμιογράφος Σταύρος Ζουμπουλάκης, πάντως, με πολύχρονη θητεία στη μέση εκπαίδευση κι ο ίδιος, ήταν κατηγορηματικός: «Οντως, η απόλαυση της λογοτεχνίας χάνεται στα σχολεία. Είναι ελάχιστες οι ευτυχισμένες στιγμές της στις τάξεις, κι αυτό επειδή δεν τη διαβάζουν οι ίδιοι οι καθηγητές»...

Τόσο ο Ζουμπουλάκης όσο και ο συγγραφέας Θανάσης Βαλτινός, ο Κύπριος ποιητής Κυριάκος Χαραλαμπίδης, η δημοσιογράφος Λαμπρινή Κουζέλη και οι κριτικοί Βαγγέλης Χατζηβασιλείου και Ελισάβετ Κοτζιά, κλήθηκαν ν' απαντήσουν σ' ένα μάλλον ρητορικό ερώτημα -«Αξίζει να μιλούμε και να γράφουμε για τη λογοτεχνία σήμερα;»- κι όπως αναμενόταν, με τον δικό του τρόπο ο καθένας, όλοι απάντησαν θετικά. Οπως το έθεσε ο Κ. Χαραλαμπίδης, «είναι σαν να ρωτάς αν αξίζει να ζεις και να αναπνέεις», ενώ ο Βαλτινός, κρίνοντας κι από τον εαυτό του, διαβεβαίωσε πως «η λογοτεχνία μάς κάνει πολύ καλύτερους ανθρώπους απ' ό,τι θα ήμασταν αν δεν διαβάζαμε».

«Σε περιόδους κρίσης το διάβασμα προσφέρει μεγαλύτερη ποσότητα αυτογνωσίας», υπερθεμάτισε η Κοτζιά. «Πολύ φοβάμαι», είπε, «πως η ελληνική κοινωνία υπήρξε συχνά μισαλλόδοξη και ρατσιστική.

Ανοιχτή και φιλάνθρωπη

»Τη δεκαετία του '50, που δεν υπήρχαν ακόμα ξένοι ανάμεσά μας, η ελληνική μισαλλοδοξία επινόησε ανύπαρκτες ρατσιστικές διακρίσεις, βαφτίζοντας τους ηττημένους του Εμφυλίου Βούλγαρους και ΕΑΜοβούλγαρους. Η λογοτεχνία της εποχής, όμως, φάνηκε πιο ανοιχτή απέναντι στον "άλλο" -τον αριστερό, τον Εβραίο-, όπως ανοιχτή και φιλάνθρωπη στάθηκε και τη δεκαετία του '80 με τους μετανάστες, σε αντίθεση με τη στάση μεγάλου τμήματος του πληθυσμού». Αντίστοιχα κριτική στάθηκε η λογοτεχνία μας απέναντι στις κακοδαιμονίες που οδήγησαν στην κρίση και μάλιστα «σε ανύποπτο χρόνο, στην περίοδο των παχιών αγελάδων», σύμφωνα με τον Χατζηβασιλείου, ο οποίος έδωσε κι έναν πληθωρικό κατάλογο πρόσφατων έργων στα οποία καθρεφτίζονται όσα μας ταλανίζουν σήμερα.

Αν μη τι άλλο, όπως επεσήμανε η Λ. Κουζέλη, στα χρόνια της κρίσης, το Διαδίκτυο -όπου έχει μεταφερθεί πλέον σημαντικό κομμάτι του δημόσιου λόγου περί λογοτεχνίας- προσφέρει νέες δυνατότητες δημιουργικής έκφρασης, πολλαπλασιάζονται οι λέσχες ανάγνωσης και τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής, θεσπίζονται βραβεία για πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς, ο κόσμος ανακαλύπτει τις βιβλιοθήκες κι, εν μέσω μεγάλων εκδοτικών ανατροπών, βλέπουμε να ξεφυτρώνουν κάθε τόσο μικροί ποιοτικοί οίκοι και βιβλιοπωλεία. Μ' άλλα λόγια, την ώρα που κατακρημνίζεται η οικονομία, η λογοτεχνία βρίσκει τρόπους για να κυκλοφορεί.

Πηγή:  http://www.enet.gr/

Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ: "Ιδανικός κι αγαπημένος" - Έκθεση στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ

Εν αρχή η «εμορφιά» που ατένισε ο Καβάφης και η αισθαντικότητά του με την υψηλή αισθητική όπως αποδίδεται στην ποίησή του. Μπαίνοντας στο νεοκλασικό του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης (από την οδό Βασ. Σοφίας και Ηροδότου γωνία) ατενίζεις στο βάθος ένα μαρμάρινο άγαλμα νέου που πλαισιώνεται από μικρούς και μεγάλους καθρέφτες. 

 Κάτοπτρα αναγκαία για να εστιάσεις σε αυτά που έβλεπε ο Καβάφης όταν έγραφε «Γραμμές του σώματος. Κόκκινα χείλη. Μέλη ηδονικά. Μαλλιά σαν από αγάλματα ελληνικά παρμένα». Στους λευκούς τοίχους σκόρπιοι στίχοι καλλιγραφικά γραμμένοι από το χέρι του ποιητή. -«Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες / εκείνων που πεθάναν ή εκείνων που είναι / για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους»- κυκλώνουν το χώρο ακόμη και τις κολόνες του μεγάλου χολ.

Πολύβουη, πολυπρόσωπη, ιστορική και εξόχως θεατρική η έκθεση με τίτλο «Ιδανικές μορφές κι αγαπημένες» (27 Νοεμβρίου 2013 - 30 Μαρτίου 2014), εικονογραφεί πράγματι την ποίηση του Καβάφη σε βαθμό που νιώθεις πόσο ευτυχής θα ήταν και ίδιος ο Αλεξανδρινός ποιητής αν είχε την ευκαιρία να δει το αντικείμενο της έμπνευσής του μαζί με το ποίημά του. Γιατί δίπλα σε κάθε έκθεμα μπορείς να πάρεις και να διαβάσεις το αντίστοιχο ποίημα (ελληνικά, αγγλικά) μαζί με τα πραγματικά ιστορικά στοιχεία που το συνοδεύουν. 

 Χαρακτηριστική περίπτωση ο Νέρωνας, η προτομή του οποίου (από το Μουσείο της Κορίνθου) παρουσιάζεται μαζί με αυτή του γηραιότερου Σέρβιου Σουλπίκιου Γάλβα. Ο Νέρων στο απόγειο της δόξας του είχε έρθει στην Ελλάδα, είχε επισκεφθεί το Μαντείο των Δελφών και είχε ζητήσει και λάβει το χρησμό «να φοβάται τα εβδομήντα τρία χρόνια». Εκείνος τότε ήταν μόλις 30 ετών και αγνοούσε ότι ο 73χρονος Γάλβας προετοίμαζε στην Ισπανία την ανατροπή του. Με βάση τα ιστορικά αυτά στοιχεία, ο Καβάφης γράφει: «Δεν ανησύχησεν ο Νέρων όταν άκουσε / του Δελφικού Μαντείου τον χρησμό. / "Τα εβδομήντα τρία χρόνια να φοβάται". Είχεν καιρό ακόμη να χαρεί(...)».

«Για μας ο Καβάφης δεν είναι μόνο ποιητής», είπε ο διευθυντής του μουσείου καθηγητής Ν. Σταμπολίδης, που εμπνεύστηκε τη δημιουργία αυτής της έκθεσης και την υλοποίησε με τη Μαρία Δόγκα-Τόλια και τη Μιμίκα Γιαννοπούλου. «Για μας είναι ένα ολόκληρο πεδίο της ελληνιστικής εποχής την οποία διάλεξε ο Καβάφης, όπως έλεγε ο ίδιος, γιατί είναι "η πιο ανήθικος και ελευθέρα". Αυτήν προτιμά και μ' αυτήν συνδιαλέγεται, εστιάζοντας σε πρόσωπα και καταστάσεις που τον βοηθούν καλύτερα να υπονοήσει, να περιγράψει, να ειρωνευτεί, να "διδάξει". Καθώς ο ποιητής δανείζεται συχνά πρωταγωνιστές από την Ιστορία, έτσι και η έκθεση δανείζεται πρωταγωνιστές από την αρχαιολογία.

»Πρόσωπα που στην ποίηση είναι φαντάσματα, εδώ αποκτούν υλική υπόσταση», τόνισε ο κ. Σταμπολίδης πριν αρχίσει την ξενάγησή του, με τα ιδιόχειρα ποιήματα του Καβάφη σε λευκές κόλλες να «πετούν» και να σε οδηγούν στον όροφο που κρύβει και τις περισσότερες εκπλήξεις. 

Πώς να απεικονίσεις ένα ποίημα που αναφέρεται σε έναν γλύπτη («Τυανεύς γλύπτης»); Η ομάδα του κ. Σταμπολίδη τόλμησε να στήσει ένα εργαστήριο γλυπτικής με τον πάγκο, τα παλιά εργαλεία, τα προπλάσματα σε πηλό και γύψο, δανεικά από έναν σύγχρονο γλύπτη, τον Πραξιτέλη Τζανουλίνο, πλάι στο ρωμαϊκό άγαλμα του Ποσειδώνα από το Μουσείο Ελευσίνας και την περίφημη κεφαλή του Διονύσου (2ου αι. μ.Χ.) στολισμένη με κληματόφυλλα και σταφύλια (έργο που είχε χαθεί στη μεγάλη κλοπή του Μουσείου Κορίνθου και επαναπατρίσθηκε έπειτα από δικαστικούς αγώνες ετών).

Για το ποίημα «Τεχνουργός κρατήρων» που ικέτευσε τη μνήμη του (ο τεχνουργός) να τον βοηθήσει να φιλοτεχνήσει την όψη του νέου που αγαπούσε, το μουσείο έφερε έναν εντυπωσιακό χάλκινο καλυκωτό κρατήρα (340 π.Χ.) στολισμένο με ασημένια κληματόφυλλα από τη Νέα Υόρκη (συλλογή Σελμπι Γουάιτ και Λέον Λέβι). 

Ενα νεκρικό πορτρέτο (φαγιούμ) ενός φεγγαροπρόσωπου νεαρού και πλάι μια οστεοδόχος υδρία της ελληνιστικής εποχής εικονογραφούν το περίφημο ποίημα «Ιασή Τάφος». Διαβάζεις: «Κείμαι ο Ιασής ενταύθα. Της μεγάλης ταύτης πόλεως / ο έφηβος ο φημισμένος για εμορφιά (...)». Ακολουθεί «Η κηδεία του Σαρπηδόνος», «Τα άλογα του Αχιλλέως», οι «Τρώες», ο μυθολογικός κύκλος των καβαφικών ποιημάτων με σκηνές του τρωικού κύκλου σε λευκές ληκύθους, θραύσματα μελανόμορφων αγγείων, αττικούς κρατήρες και σκύφους, όλα φωτισμένα σε ένα υποβλητικό μαύρο φόντο. Η έκθεση κλείνει με τις αναφορές του Καβάφη στη βυζαντινή περίοδο.

Για όσους θα διαλέξουν τη δεύτερη είσοδο του μουσείου (από τη Νεοφύτου Δούκα 4), θα δουν να τους υποδέχεται ένα από τα λίγα ζωγραφικά έργα του γλύπτη Γιάννη Παππά, εμπνευσμένο από το ποίημα του Καβάφη «Ο καθρέφτης στην είσοδο». Μέσα σε έναν καθρέφτη απεικονίζεται ένας νέος που ποζάρει γυμνός. Δίπλα απεικονίζεται το σχέδιο του καλλιτέχνη και ο ποιητής που εμπνέεται τη σκηνή κοιτάζοντας στην αντίθετη κατεύθυνση, πολύ μακριά...

Αυτή τη φορά το Ιδρυμα Ωνάση, συνδιοργανωτής της έκθεσης και ιδιοκτήτης του Αρχείου Καβάφη, πέτυχε απολύτως το σκοπό του, που είναι σύμφωνα με τον πρόεδρο του Ιδρύματος Αντώνη Παπαδημητρίου, «η δημιουργία συνθηκών προσβασιμότητας του κοινού και διάδοσης του καβαφικού έργου». Ο ίδιος, φανερά ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα, τόνισε μεταξύ άλλων: «Η συνεργασία μας με το Μουσείο Κυκλδικής Τέχνης απαντά ακριβώς στην πρόθεση και την απόφασή μας να συνεργαζόμαστε με φορείς και πρόσωπα που έχουν την απαιτούμενη επιστημονική γνώση αλλά και την έμπνευση και την τόλμη που μας επιτρέπει να "δούμε ξανά", να "δούμε αλλιώς" τον Καβάφη και τις αναφορές του, το ιστορικό του στίγμα και την πολυφωνία της εποχής».

Τέλος, η πρόεδρος του Μουσείου Σάντρα Μαρινοπούλου ανέφερε πως δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχο το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στις εκδηλώσεις για το «Ετος Καβάφη» που αποτελούν ορόσημο για τα 150 χρόνια από τη γέννηση και 80 από το θάνατο του Αλεξανδρινού ποιητή.

Πηγή: http://www.enet.gr

Ιδιότυπες συλλογές ποιημάτων του Κ.Π.Καβάφη

Στην ψηφιοποιημένη συλλογή της Δημόσιας Ιστορικής Βιβλιοθήκης Ζαγοράς, συγκεκριμένα στη συλλογή του Πέτρου Μάγνη (=Κωνσταντίνου Γ. Κωνσταντινίδη), ενός πηλιορίτη λόγιου εμπόρου και λόγιου που έζησε στην Αλεξάνδρεια, βρίσκονται και διατίθενται στο διαδίκτυο δύο ιδιότυπες συλλογές ποιημάτων του Κ. Π. Καβάφη, τις οποίες εξέδιδε ο ίδιος στην Αλεξάνδρεια και διακινούσε στους φίλους του αναγνώστες. 

Η μια συλλογή εκδόθηκε το 1910 και η άλλη το 1917 (Μπορείτε να τις αποθηκεύσετε σε μορφή pdf). 

Σελίδα περιεχομένων από τη Συλλογή του 1917 με ιδιόχειρη προσθήκη τίτλων ποιημάτων από τον ίδιο τον Καβάφη.

 

Η Βιβλιοθήκη της Ζαγοράς ιδρύθηκε το 1762. Βασικοί και αποτελεσματικοί συντελεστές της ιδρύσεως και υπάρξεως της ιστορικής αυτής Βιβλιοθήκης είναι δύο μεγάλες προσωπικότητες της Ζαγοράς. Οι φιλογενείς και φιλόμουσοι Ιωάννης Πρίγκος (1725-1789) και Οικουμενικός Πατριάρχης Καλλίνικος ο Γ' (1713-1791).
Ο Ιωάννης Πρίγκος ξενητεύτηκε από μικρός (16χρονος περίπου) με σκοπό να μάθει και να μορφωθεί. Από Σμύρνη-Αλεξάνδρεια-Βενετία κατέληξε στο Άμστερνταμ, όπου εμπορευόμενος πλούτισε. Ξόδεψε δε όλη του την περιουσία φροντίζοντας για την Ορθόδοξη παροικία του Άμστερνταμ όντας βαθιά θρησκευόμενος, μα κυρίως για την πατρίδα του την Ζαγορά. Τον έκαιγε η φλόγα για προκοπή βλέποντας την πρόοδο της Ευρώπης και συγκρίνοντας την με την αθλιότητα και την σκλαβιά της πατρίδας του. Τα πρώτα βιβλία, χρήματα, εποπτικά όργανα κ.λπ. για λειτουργία σχολείου και βιβλιοθήκης τα στέλνει και φτάνουν στην Ζαγορά το 1762, χρονιά που αναφέρεται σαν έτος ίδρυσης της Βιβλιοθήκης.
Συγχρόνως τότε ο Πατριάρχης Καλλίνικος ο Γ', μετά από μια σύντομη και ανώμαλη πατριαρχία στην Πόλη και τετράχρονη εξορία στο Σινά, ξαναβρίσκεται στην πατρίδα του και φροντίζει κι αυτός μέχρι το θάνατο του για την παντοειδή προκοπή της και κυρίως την πνευματική. Επιμελήθηκε και ανασυγκρότησε την Σχολή που ήδη λειτουργούσε από τις αρχές του 18ου αιώνα (1712) στη συνοικία του Αγίου Γεωργίου Ζαγοράς, στην οποία και έδωσε την ονομασία "Ελληνομουσείο".

 

Οι Εκδόσεις και τα χειρόγραφα της Βιβλιοθήκης

 

Εκεί στεγάστηκαν τα βιβλία που κατά καιρούς έστελνε ο Ι. Πρίγκος από την Ολλανδία (και τα οποία έφτασαν συνολικά τον αριθμό των 1000 τόμων περίπου), τα βιβλία (κυρίως χειρόγραφα) του Π/χου Καλλινίκου, καθώς και αυτά που δώρισαν άλλοι επώνυμοι Ζαγοριανοί που κατείχαν υψηλές θέσεις στην Κωνσταντινούπολη, στην Ρωσία, στις παραδουνάβιες ηγεμονίες και αλλού. Οι παραπάνω δωρεές, σπάνιες και σπουδαίες, αποτελούνταν από εκδόσεις της Βενετίας, Μεδιολάνου, Τεργέστης, Βιέννης, Χάγης, Άμστερνταμ, Λονδίνου, Παρισίων, Λειψίας και όλων γενικά των μεγάλων πνευματικών κέντρων της Ευρώπης. Όλες έχουν τυπωθεί σε τυπογραφεία επιφανών ακαδημιών, βασιλικών κολεγίων, και ονομαστών τυπογράφων όπως του Άλδου Μανούτου, Εράσμου Σμίτ κ.ά., περιέχουν δε έργα κλασσικής ελληνικής γραμματείας, θρησκευτικά, ιστορικά γεωγραφικά, όπως του φημισμένου Ολλανδού κοσμογράφου Αβραάμ Ορτέλλιου, και πολλά άλλα.
Οι επιφανέστεροι που σπουδαστές και χρήστες της Βιβλιοθήκης  ήταν ο Ρήγας Φεραίος και οι Μηλιώτες δάσκαλοι Άνθιμος Γαζής και Γρηγόριος Κωνσταντάς. Τελευταίος μαθητής και χρήστης της Βιβλιοθήκης της περιόδου αυτής ήταν ο Φίλιππος Ιωάννου, Ζαγοριανός, ο μετέπειτα πρώτος καθηγητής της φιλοσοφίας του Εθνικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Με την έναρξη της Επανάστασης παύει και η λειτουργία της Σχολής και της Βιβλιοθήκης.
 

Η Βιβλιοθήκη από το 1821 μέχρι σήμερα

Μετά την παύση της λειτουργίας του «Ελληνομουσείου», ο χώρος στον οποίο στεγαζόταν η βιβλιοθήκη, γκρεμίστηκε και τα βιβλία αλλάζοντας κατά καιρούς διάφορα μέρη υπέστησαν πολλές φθορές, ενώ πάμπολλα είναι αυτά που χάθηκαν. Σήμερα και από το 1950 περίπου στεγάζονται σε κτίριο ιδιοκτησίας του Δήμου Ζαγοράς ενώ από το 1955 υπάγεται στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Εθν. Παιδείας και Θρησκευμάτων. Στα εγκαίνια του πρώτου κτιρίου της σημερινής βιβλιοθήκης την 30η Ιανουαρίου 1961 ο αριθμός βιβλίων καθώς και χειρόγραφων που δωρίθηκαν, ανήλθε στις 10.000. Σήμερα η βιβλιοθήκη της Ζαγοράς περιέχει περισσότερα από 20.000 βιβλία και πλέον από 1000 παλαιότυπα. Πρόσφατα ο Δήμος Ζαγοράς, παραχώρησε και το υπόλοιπο μέρος του κτιρίου για τις ανάγκες της βιβλιοθήκης. Η ανακαίνιση των 600 συνολικά τετραγωνικών μέτρων που στεγάζουν τη βιβλιοθήκη ολοκληρώθηκε πριν από λίγο καιρό και τα εγκαίνια του νέου κτιρίου θα γίνουν στις 17 Αυγούστου από τον Υφυπουργό Εσωτερικών κύριο Θανάση Νάκο. 

Στη βιβλιοθήκη που είναι δανειστική, λειτουργεί αναγνωστήριο, που εξυπηρετεί έως και δέκα άτομα. Χρησιμοποιείται από μέλη και επισκέπτες που επιθυμούν να μελετήσουν τεκμήρια επί τόπου καθώς και τεκμήρια που δεν μπορούν να δανειστούν όπως λεξικά, εγκυκλοπαίδειες, περιοδικά, λαογραφικά και παλαιότυπα που χρονολογούνται πέρα των 50 ετών. Σε όσους ερευνητές επιθυμούν τα σπάνια συγγράμματα διατίθενται σε ψηφιακή μορφή. Στις αρχές του Μάρτη στο Κέντρο Πληροφόρησης της βιβλιοθήκης προστέθηκε νέος εξοπλισμός πληροφορικής καθώς και ειδικός εξοπλισμός για άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ).